In mijn reet als het even kan. En veel graag. Binnenkort examens, slechts drie. En nog slaagt Quevìn er in om een ganse dag te lopen rond neuken - niet letterlijk, de nog niet wettelijke wederhelft vertoeft in Schotland voor een studie van Europese witte doeksels en dies meer - en werkelijk niets te doen. Wel vroeg opgestaan, lay-out verzorgd van een paper over de Pythons en hun Graal. Who cares, inderdaad.
Ik eis zon en zout op de patatten, want de mama is daar tegen. Op de moto, wind in de haren. Via het openstaande vizier, want een helm is een must. Moeder is ook tegen moto's, en doe daar ook maar de hele wereld bij om het eventjes te generaliseren. Knusse bekrompenheid onder de kerktoren, eens uit de pampers begint dat tegen te steken. Daarom ga ik de wereld veroveren, in mijn hoofd. Met peper in mijn reet, want dat is nieuw. Wat de mama daar van denkt? Dat ik half gepoept ben. Neen helaas, ik mag en kan niet overal parkeren waar ik wil, enkel mentale kosten zijn mijn deel. Zolang ik er zelf maar geen last van heb.
Genoeg gezeverd, volgende keer brandend actuele informatie waarvan iedereen denkt: “Awel ja, hij heeft nondedju gelijk. En zo grappig geformuleerd, maar tegelijkertijd schertsend scherp”. Of ik leg uit dat 'dèdè' iets met tetten van doen heeft. Misschien maak ik daar volgend jaar wel mijn paper over.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten