Moe is menne bok?

“Liefste Pukkelpoppertjes, hou jullie vast aan de takken van de bomen. De hel gaat losbarsten, nog voor Mr. Grohl zijn strot heeft opengezet.” Dit postte ik op Facebook, à la maison wegens herexamens, klaar om Mr. Rock and Grohl via de livestream aan het werk te zien. Nijd was mijn deel, ondanks de berichten over de naderende regenbui met een occasionele donderslag. Drie kwartier later besliste een onvoorziene storm er echter op uiterst drastische wijze anders over. Taalspielerei werd profetie. Wat was ik met plezier jaloers geweest op de aanwezigen die het frontbeest van de Foo Fighters normaliter live hadden horen grollen... Laat daarom vandaag Moe is menne bok rock in jeugdhuis de Molen een pleister op de wonde zijn, een wonde die zal helen. In het walhalla der Alkense jeugd: daar waar het geluk per 25 centiliter vloeit aan de belachelijk democratische prijs van 1 euro. Daar waar ongebreideld enthousiasme inzake alcoholisch vermogen iedere zelfverklaarde echte man de ochtend nadien degradeert tot een jammerend broekventje dat snakt naar de bekende cocktail van Dafalgan, Motilium, en in het slechtste geval ook Imodium. Daar waar de whereabouts van het pintje na de zoveelste sanitaire stop zoek durven raken, waardoor “Moe is menne bok?” later op de avond plaats ruimt voor “Moe is menne fiets?”, “Moe is menne sleutel?” en last but not least “Moe moet ik ook alweer naartoe om in mijn bedje te belanden?”

Maar draait het daar niet om? Camaraderie, figuurlijke en soms ook noodzakelijk letterlijke steun en samen een pint drinken of bokketetten, zoals dat hier zo sappig klinkt zonder tussen-n. Laat dergelijke dingen maar primeren, en laat ons met de nodige nederigheid pretenderen dat Moeder Natuur ons niet klein krijgt. Zo zal ik zaterdagnacht op mijn tweewieler al zigzaggend weigeren het hoofd te bieden aan die vorte tegenwind in de Langveldstraat. Zo ook mag Pukkelpop het hoofd niet bieden, en moet het mits ingetogenheid en respect strijden voor een uitgave in 2012. Niet in het minst ter nagedachtenis van de slachtoffers. Maar ook voor camaraderie en muziek, en dus voor een Pukkelpop 2012. Daar drink ik er straks eentje op. Waarschijnlijk meer dan eentje, kwestie van op zeker te spelen. Of zoals Dave Grohl het empathisch stelde op het eerste optreden van de Foo Fighters na de Pukkelpop-ravage: "Every day you wake up, is a good day". Een katertje nemen we er dan met plezier bij.